در نام و نشان كتاب هاي شعر (8) / ارمغان بهداروند



منصور اوجی در سال 1316 در شیراز دیده به جهان گشود. وی در رشته ­ی فلسفه و علوم تربیتی از دانشسرای عالی تهران فارغ التحصیل شد و در رشته­ ی زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه شیراز فوق لیسانس خود را گرفت. این دفتر که چندمین دفتر شعر اوجی است در سال 1349 منتشر گردیده است. شمس لنگرودی در معرفی این دفتر چنین می­ نویسد: «مجموعه­ های اخیر اوجی، حاوی اشعاری پرشور بود که عموماً به تخیلی چشمگیر و زبانی سنجیده نیز مجهز بود ولی تکیه فراوان او بر شکل و لذا توجه­ی آشکار به همنوایی الفاظ، هم­سنخی کلمات و ایجاز تعمدی، محسنات شعرش را ضایع می­ کرد به طوری که کمتر به کار خلوت و دل می­ آمد و به زمزمه تبدیل می­ شد. با این همه اوجی در گزینه­ ی این سوسن است که می­ خواند به استقلال زبانی می­ رسد. این نکته به ویژه در شعری که بدین نام است، آشکارتر است، شعری صمیمانه برای صدای سوسن...»1

نام این مجموعه برخاسته از شعری به همین نام است که اوجی آن را در وصف سوسن خواننده ­ای که با صدایی غمناک در موسیقی موسوم به کوچه و بازار نام و نشانی داشت، سروده است.

 

این سوسن است...

اندیشه ­های خنجر

غیر از هجوم و کشتن نیست

غیر از هجوم و کشتن

حتی اگر به زنگ نشیند؟

اتراقگاه ما را جارو کنید

جارو کنید!

این قلب کیست

این که تکه تکه می­ شود از درد؟

این قلب کیست؟

اتراقگاه ما را جارو کنید!

در ارتفاع روز

اینجا چرا، چراغ می­افروزید

اینجا چرا چراغ..؟

شب ­های مضطرب

شب­­ های خاک را چه کسی دیده است؟

اینک که در کسوف، خطابم تویی

باید لباسی از ستاره بپوشم.

اتراقگاه ما را جارو کنید

آبی بر آن بپاشید

این سوسن است

جارو کنید

جارو کنید

این سوسن است

شب­ های اضطراب را

بر دره­ های برف

زیر هزار خنجر

این سوسن است

این سوسن است...2

منابع و ماخذ

  1. لنگرودی، شمس،تاریخ تحلیلی شعر نو، نشر مرکز. چاپ چهارم سال 1384. جلد چهارم . ص 99
  2. اوجی، منصور، این سوسن است که می خواند، تهران، بی نا، 1349



در تلگرام به اشتراک بگذارید
ارسال کننده مقاله : ارمغان بهداروند
دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.