در نام و نشان كتب شعر (با دماوند خموش) / ارمغان بهداروند



سياوش كسرايي دفتر شعر با دماوند خاموش را در سال 1345 منتشر كرد. اين دفتر 100 صفحه­اي كه بعدها به عنوان يكي از مهمترين دفاتر شعري دهه­ ي چهل محسوب شد تاثير بسياري در ميان خوانندگان و مخاطبان شعر مقاومت باقي گذاشت. كسرايي كه علاقمندي و اصرار خود بر سرايش شعرهاي سياسي را طي اين سال­ ها به نمايش گذارده بود با انتشار اين دفتر بن­ مايه ­هاي آفرينش جريان شعر چريكي و يا به تعبيري مقاومت را بنا نهاد كه بعدها به عنوان يكي از جدي­ ترين جريان­هاي ادبي شعر امروز از آن نام برده مي ­شد. استفاده از دايره­ ي واژگاني خاص و نيز صراحتي كه در بيان شعرهاي كسرايي به چشم مي­ خورد مختص او بود و كسرايي با تلفيق هنرمندانه­ ي شعر و انديشه­ ي خود راه براي ديگر شاعران اين عرصه باز نمود. انتخاب اين نام براي اين مجموعه نيز ناشي از انديشه ­ي انقلابي شاعر است كه تبلور خود را در كوهي آتشفشاني مي­ بيند كه هنوز خاموش است و آرمان شاعر، انفجار دوباره ­ي اين آتشفشان است. آرزوي كسرايي كه در اين نام نهفته است چند سال بعد به تحقق مي­ رسد و آتشفشان خشم مردم فوران مي­ كند و شعر كسرايي آهنگ اين فوران مي­ گردد.

 

غزل براي درخت

تو قامت بلند تمنايي اي درخت

همواره خفته است در آغوشت آسمان

بالايي اي درخت

دستت پر از ستاره و جانت پر از بهار

زيبايي اي درخت

وقتي كه بادها

در برگ­هاي درهم تو لانه مي­ كنند

وقتي كه بادها

گيسوي سبزفام تو را شانه مي ­كنند

غوغايي اي درخت.

وقتي كه چنگ وحشي باران گشوده است

در بزم سرد او

خنياگر غمين خوش آوايي اي درخت.

در زير پاي تو

اينجا شب است و شب زدگاني كه چشمشان

صبحي نديده است

تو روز را كجا؟

خورشيد را كجا؟

در دشت ديده غرق تماشايي اي درخت؟

چون با هزار رشته تو با جان خاكيان

پيوند مي­ كني

پروا مكن ز رعد

پروا مكن ز برق كه بر جايي اي درخت.

سربركش اي رميده كه هم چون اميد ما

با مايي اي يگانه و تنهايي اي درخت.1   

 

منابع و ماخذ:

  1. کسرایی، سیاوش، با دماوند خاموش، تهران، صائب،1345

 




در تلگرام به اشتراک بگذارید
ارسال کننده مقاله : ارمغان بهداروند
دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.