قافیه را مرور کنید



عنوان مجموعه اشعار : صرفن عاشقانه
عنوان شعر اول : بت
سکوت کرده‌‌ام و فکر من هنوز آنجاست
نگاه خیره تو در خیال من همه جاست

بتی نمانده درونم مرا به هم ریزد
ولی بت تو درونم هنوز پا بر جاست

تمام عقل نهیبم زند که بشکنمش
تمام عشق امیدش برای وصل به جاست

کدام کوچه مرا می برو به پشت بلوغ
که تا به دوست بگویم که خانه تو کجاست

نگاه می کنم و غیر تو نمی بینم
نگاه خیره تو در خیال من همه جاست

عنوان شعر دوم : .
.

عنوان شعر سوم : .
.
نقد این شعر از : آرش شفاعی
شعر در قالب کلاسیک گفتن، سخت است و ساده است. از سادگی اش شروع کنیم. ساده است به این دلیل که شاعر چهارچوب مشخص و از پیش تعیین شده ای در برابرش دارد و اگر بتواند به این چهارچوب یعنی باید و نبایدهای تثبیت شده شعر مانند وزن و قافیه تسلط کامل پیدا کند، حداقل در این خصوص که مخاطبانش را قانع کند که با موجودیتی به نام شعر رو به رو هستند، کار راحت تری دارد. اگر یک شاعر شعر سپید یا شعر نو را در نظر بگیرید، این شاعر برای اثبات اینکه شعرش، از مرز نثر رد شده و به شعر نزدیک شده است، کار دشواری دارد اما این دشواری برای شاعر شعر کلاسیک بسیار کمتر است.
اما همچنان که گفتیم، مهمترین اصل این است که شاعر بر اسباب و لوازم شاعری بخصوص وزن و قافیه تسلط داشته باشد. این ایراد در شعر شما وجود دارد که شعر از نظر قافیه ایراد جدی دارد. تا زمانی که در شعر کلاسیک، ایراداتی در حوزۀ وزن و قافیه وجود دارد که کل شعر را تحت تأثیر قرار می دهد، سخن گفتن از دیگر حوزه ها مانند زبان، چندان وجهی ندارد. یکبار قافیه های شعر شما را مرور کنیم: آنجاست، همه جاست، پا برجاست، به جاست، کجاست و همه جاست. به عبارت درست تر شعر شما فقط یک قافیه دارد: جا و همین قافیه از اول تا آخر شعر تکرار شده است. می دانید که همه جا و کجا از نظر قافیه تفاوتی ندارند چون قافیه هردو جاست. این ایراد باعث شده است که نتوانیم درباره دیگر عناصر و حوزه های شعر صحبت کنیم، فعلاً سعی کنید این ایراد مهم و بزرگ را در شعر رفع کنید تا بعد.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.