زشت و زیبای چهارپاره




عنوان مجموعه اشعار : تو هم مرا ببین
شاعر : الهام حسینی استکی


عنوان شعر اول : تو هم مرا ببین
من خط به خط تو را حفظم
ای سرنوشت عزیز ، ای عشق
کی راه خانه ی تو گم شد ؟
پاسخ بده وَ بگو کی عشق ؟

حتی اگر که دو چشمم از
دیدار روی تو محروم است
لمست بِریل تماشایی
در دست خواهش معصوم است

این چاله های پر از عشوه
بازی گرفته مرا اما
شبهای روشن چشمانم
فریاد می کشند : برپا

با این عصای سفیدم من
لبخندهای خیابان را
رد می کنم که ببینم باز
آغوش مادرم ایران را

عنوان شعر دوم : .
.

عنوان شعر سوم : .
.
نقد این شعر از : آرش شفاعی
چهارپاره از قالب های شعر فارسی است که آزادی خوبی به شاعر برای سرودن می‌دهد. اینکه شما در یک بند می‌توانید بخشی از حرف را بزنید و زیاد درگیر قافیه اندیشی نشوید، خودش یک نوع آزادی به مخاطب می دهد که قابل توجه است. نکته‌ای که باید درباره این قالب توجه داشت این است که اگر در استفاده از قافیه و ردیف، به خوبی عمل نشود این قالب دچار فقر موسیقی می شود. این اتفاق در چهارپاره شما روی داده است. بخصوص در بند یکی مانده پایانی که شما از ردیف استفاده نکرده‌اید و قافیه هم در حداقل شکل ممکن استفاده شده است، این ایراد بیشتر به چشم می‌آید.
نکته دیگری که در این شعر به چشم می آید، ایراداتی است که در زبان و وزن خود را نشان می‌دهد. یک بخش از ایرادات زبانی، به ایردات در وجود حشو باز می‌گردد. مثلاً دو در این مصرع:
حتی اگر که دو چشمم از
یا ضمیر من در این مصرع:
با این عصای سفیدم من
حشو است و تنها برای پر کردن وزن آمده است. در برخی بیت ها هم آنچه به چشم می‌خورد، ضعف تألیف است. یعنی اینکه شاعر نتوانسته است به روشنی و درستی مفهوم مورد نظرش را در شعر پیاده کند. این بیت نمونه ای از این ایراد است:
لمست بِریل تماشایی
در دست خواهش معصوم است
مشخص نیست که منظور شاعر دقیقاً چیست. یا مثلاً چاله های پر از عشوه، هم اشاره دقیق و درستی در شعر ندارد و منظور شاعر مشخص نیست که «این چاله‌های پر از عشوه» استعاره از چیست.
در این مصرع هم کمبود یک هجای کوتاه، باعث ایراد در وزن شده است:
فریاد می‌کشند : برپا

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۲
الهام حسینی استکی » چهارشنبه 28 مهر 1400
- اگر حوصله و وقت شما و یا دیگر اساتید گرامی پایگاه اجازه داد ، ممنون میشم اگر راهنمایی بفرمایید که آیا این استفاده در شعر معاصر مجاز هست و در چه مواردی ، در هر صورت ، بسیار بسیار سپاسگزارم که وقت ارزشمندتون رو در اختیار من و دیگر هنرجویان قرار دادید ، خداقوت و سربلند و پیروز باشید .
الهام حسینی استکی » چهارشنبه 28 مهر 1400
سلام و درود و عرض ادب و احترام خدمت شما استاد گرامی ، وزن شعر من : (مستفعلن فعلاتن فع ) هست و در مصراعی که فرمودید یعنی : ( فر ، یا د ، می / ک شن د ، بر / پا ) من در رکن دوم براساس قاعده ی قلب فعلاتن رو به مفاعلن تغییر دادم ، در ایراد به شعر من میشه گفت قاعده ی قلب منسوخ هست یا اینکه قاعده ی قلب فقط برای قالب رباعی استفاده میشه اما اینکه بفرمایید یک هجا کم است ، درست نیست ، هجا کم نیست فقط جابه جا شده ... ( ادامه در کامنت بعد )

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.