توجه زیاد به موسیقی، بی توجهی به زبان




عنوان مجموعه اشعار : زنجیر آزادی
شاعر : علی صحرایی(کوثری)


عنوان شعر اول : زنجیر آزادی

آن روز بی‌روزی شوم؛ در شب نبینم روی تو
وآن لیل‌ پر روزی منم؛ روزش ببویم موی تو

در پرده بردی دل ز من؛ بی‌پرده عزمم دیده‌ای
این جان ندارد خواهشی جز نرمشی از سوی تو

زورم مکن، دورم مکن با طعنه رنجورم مکن
مجنونِ مخمورم مکن؛ عاشق کشی در خوی تو

شاعر شدم بلکم کمی بر عشق باشد مرهمی
با مرهمم هم هر دمی، هر بیت دارد بوی تو

ای«کوثری»در هر زمان این گفته را با خود بخوان
”زنجیرآزادیِ من باشد فقط گیسوی تو”

عنوان شعر دوم : …


عنوان شعر سوم : …

نقد این شعر از : آرش شفاعی
شعر شما از نظر موسیقی شعر همه چیز تمامی است. می توان آن را به صورت ریتمیک خواند، موسیقی شادی دارد و توجه شما به استفاده از موسیقی داخلی در کنار موسیقی بیرونی این حس سرشار از موسیقی و شادی را در شعر بیشتر هم کرده است. مشخص است در سرودن این شعر تحت تأثیر غزلیات شمس تبریزی بوده اید و البته این تأثیرپذیری مسأله بدی نیست و طبیعی هم هست. نکته اما در این است که عنان اختیار شاعر در شعر، به دست موسیقی سپرده شده است و دیگر عناصر تشکیل دهندۀ شعر یعنی زبان، تخیل و عاطفه به شدت دنباله روی همین موسیقی اندیشی شاعر شده است. توجه افراطی به این عنصر شعر، باعث شده است از دیگر عناصر بخصوص زبان دور شده اید و زبان شعرتان در مواردی دچار سستی و ضعف شود. این ایرادات از همان اول شعر شروع می شود:
آن روز بی‌روزی شوم؛ در شب نبینم روی تو
آن روز اشاره به کدام روز است؟ رابطه میان روزی و ندیدن روی مخاطب در شب چیست؟ در مصرع بعد استفاده از کلمۀ لیل به جای شب به ضرورت وزن باعث شده است زبان، کهنه شود و از سرزندگی اش کاسته شود. ضمن اینکه لیل پر روزی منم یعنی چه؟باز بوییدن مو در روز چه ربطی به لیل پرروزی دارد؟
این ایرادات زبانی در طول شعر دیده می شود بخصوص دراین بیت:
شاعر شدم بلکم کمی بر عشق باشد مرهمی
با مرهمم هم هر دمی، هر بیت دارد بوی تو
اولاً بلکم از اصطلاحات زبان عامه است. ثانیاً این بخش از شعر «با مرهمم هم هر دمی» کارکرد خاصی در شعر ندارد و به حشو شبیه تر است.
اگر در زبان شعر بیشتر ممارست و دقت کنید، در شعر موفق تر از این خواهید بود.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۱
علی صحرایی(کوثری) » یکشنبه 10 بهمن 1400
سلام و عرض ادب ممنون میشم از این منظر هم مورد توجه قرار بگیره منظور از «روز» در مصرع اول بیت اول«وقت و هنگام» است (آن هنگام از شب بی‌بهره هستم که روی یار را نبینم) و در مصرع دوم هم مراد از «روز» همین است( در آن شب بهرمند هستم که زمان بوییدن موی یار باشد) و قطعاً بوییدن زلف معشوق بی‌ دیدار او محقق نشده و قابل تصور نیست

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.