شعر موفق، شگفت آور است




عنوان مجموعه اشعار : -
شاعر : مهران عزیزی


عنوان شعر اول : -
بیا بیا بنشین تا دوباره قصه بگویم
بیا کنار من اینجا که دانه دانه برویم

شبیه برکه شدم؛ ای پرنده‌ای که تو باشی!
به شوق جرعه‌ی آبی بیا دوباره به سویم

بیا و معجزه کن با نسیم و زلف رهایت
بیا که عطر خدا را دوباره در تو ببویم

تو جور دیگر «سهراب» و من دو «چشم» تماشا
نگاه خیره‌ی خود را، بیا به گریه‌ی بشویم

درست مثل همیشه، چه می‌شود که نباشد؟
تو را بیا که بیابم به جای آن که بجویم

عنوان شعر دوم : -
-

عنوان شعر سوم : -
-
نقد این شعر از : آرش شفاعی
غزلی که از «مهران عزیزی» می خوانیم، شعری خوب و منسجم است. شاعر در مخاطبه ای ارزشمند با مخاطبش او را به بازگشت به سوی خود دعوت می کند. تمام غزل همین حرف را می زند و از این منظر، شعر دچار هماهنگی و هارمونی است. همان چیزی که به آن می گوییم «محور عمودی» در شعر رعایت شده است. شاعر برای ایجاد این محور عمومی اما راحت ترین کار را انجام داده است یعنی اینکه تنها کلمۀ «بیا» را تکرار کرده است. از ابتدا تا انتهای این غزل 6 بیتی شاعر 7 بار کلمۀ «بیا» را استفاده کرده است. این به این معناست که او ساختاری کاملاً قابل پیش بینی برای شعرش چیده است: بیا + فعل اول+ تا+ فعل دوم.
اگر شاعر از نظر قافیه ها در مضیقه نبود، این ساختار می توانست تا 60 بیت دیگر نیز به راحتی ادامه پیدا کند و شاعر مخاطب خود را به آمدن دعوت کند. یکی از کارهای مهمی که هر شعر موفقی باید انجام دهد، ایجاد شگفتی است و این شگفتی به وسیلۀ آشنایی زدایی از زبان و تصویر و دیگر عناصر شعر ایجاد می شود. در غزل «مهران عزیزی» به دلیل این ساختار تعریف شده و قابل پیش بینی ظرفیت آشنایی زدایانۀ شعر کم شده است. بهتر بود شاعر به جای این ساختار، در برخی از بیت ها به تکنیک و شیوۀ گفتار دیگری متوسل می شد تا زیبایی ناشی از شگفت آوری شعر حفظ شود.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۱
مهران عزیزی » سه شنبه 10 بهمن 1396
سلام و احتزام. سپاسگزارم.

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.