به کیفیت بندیش




عنوان مجموعه اشعار : چند رباعی
شاعر : سید اکبر سلیمانی


عنوان شعر اول : چند رباعی

چند رباعی از پیشترها

بی عشق تو که صفا ندارد دنیا
در چنته بجز جفا ندارد دنیا
هرچند که دنیای منی می دانم
هرگز به کسی وفا ندارد دنیا

*
دست خودی اش به سوختن وا دارد
گر سینه ما داغ سراپا دارد
شمعیم و ز ریسمان خود می سوزیم
ما دشمنمان در دلمان جا دارد !

*
کی با دل فرهاد، غم شیرین کرد
جوری که غم تو بر دل خونین کرد
بیداد تو از حال و هوایم پیداست
هر کس که مرا دید، تو را نفرین کرد !

*


عنوان شعر دوم : چند رباعی

هر لحظه دلم ز پیش بدحالتر است
سرخورده تر است، زار و پامالتر است
از روز تولد جگرم پرخون بود
اندوه من از خودم کهنسالتر است !

*

عشق تو عجب حال و هوایی دارد
با یاد تو درد هم صفایی دارد
هرچند که رفتن تو برگشت نداشت
در سینه، غمت بروبیایی دارد !

*

کس طرح مرا در دل یک قاب نریخت
بر شانه ی من گیسوی مهتاب نریخت
آواره ترین رود جهانم بی تو
پشت سر رفتنم کسی آب نریخت !

*

داد از دل سنگ تو چه بیدادگری
من عاشقم و تو در خیال سفری
افسوس که در غربت عشقت هر روز
من زارترم ولی تو بیزارتری !

*

از وحشت مرگ لحظه ها لبریزند
زردند، پریشان و ملال انگیزند
غم بال و پر بهار را ریخته است
بعد از تو تمام فصلها پاییزند !


عنوان شعر سوم : چند رباعی

هر لحظه دلم ز پیش بدحالتر است
سرخورده تر است، زار و پامالتر است
از روز تولد جگرم پرخون بود
اندوه من از خودم کهنسالتر است !

*

عشق تو عجب حال و هوایی دارد
با یاد تو درد هم صفایی دارد
هرچند که رفتن تو برگشت نداشت
در سینه، غمت بروبیایی دارد !

*

کس طرح مرا در دل یک قاب نریخت
بر شانه ی من گیسوی مهتاب نریخت
آواره ترین رود جهانم بی تو
پشت سر رفتنم کسی آب نریخت !

*

داد از دل سنگ تو چه بیدادگری
من عاشقم و تو در خیال سفری
افسوس که در غربت عشقت هر روز
من زارترم ولی تو بیزارتری !

*

از وحشت مرگ لحظه ها لبریزند
زردند، پریشان و ملال انگیزند
غم بال و پر بهار را ریخته است
بعد از تو تمام فصلها پاییزند !
نقد این شعر از : آرش شفاعی
شعرهای «سید اکبر سلیمانی» نشان می دهد که با شاعری جدی رو به رو هستیم. شاعری که تصمیم گرفته است در شعر ماندگار باشد و حضور و تأثیر خود را در این عرصه به همه نشان دهد. او آنقدر جدی و مصمم است که حتی در خصوص قالب شعری نیز به تصمیمی روشن و استوار رسیده است، او در حوزۀ رباعی سرایی به صورت جدی درحال تجربه و کار است و از این بابت باید به وی تبریک گفت و منتظر روزهای بهتر و موفق‌تری در عرصۀ شعر امروز برایش بود.
این همه ولی مقدمۀ بحث است. در رباعی های او فراز و نشیب زیادی دیده می شود. مهم ترین نقطه ضعف او در شعر، این است که دست شاعر در شیوۀ سرودن، روست. یعنی مخاطب حرفه ای به راحتی می تواند بفهمد شیوۀ شاعری او چگونه است. اختلاف سطح میان بیت های اول و دوم در بسیاری از رباعی های شاعر، نشان می دهد که او براساس همان اسلوب آشنای «اول مصرع چهارم را بگویید» رباعی می نویسد. این شیوه، اگرچه به یک دستورالعمل تقریباً بی دردسر برای شاعر تبدیل شده است، دست او را رو کرده است.
منظورم را با مثال توضیح می دهم:
هرکس که مرا دید تو را نفرین کرد!
این مصرع، مصرع خوب و قابل توجهی است. نشان می دهد که شاعر آن بر اسلوب شاعری مسلط است اما برای تبدیل کردن این مصرع خوب به یک رباعی خوشبختانه یا متاسفانه به 3 مصرع دیگر هم نیاز است. خب قافیه را که داریم ، براساس قافیۀ نفرین که راحت هم هست، یکی دو قافیه تدارک می بینیم و دو مصرع می سازیم تا رباعی ما تکمیل شود. دو مصراعی که متأسفانه کیفیت و زیبایی مصرع آخر را ندارد و وقتی در کنار آن می نشیند، نمی تواند خواننده را قانع کند. توصیۀ ما به شاعر این است که در سرودن بیت نخست رباعی آسان گیری معمول خود را کنار بگذارد و برای رباعی هایش وقت بیشتری بگذارد. در رباعی سرایی شاعری موفق تراست که کیفیت را فدای کمیت نکند.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.