تعابیر ساده و متناسب




عنوان مجموعه اشعار : ..
شاعر : میترا سادات دهقانی


عنوان شعر اول : ..

.
بهار آمده اما هنوز آبان است
هنوز باد می آید هنوز باران است

بدون ساک، بدون بلیط، بی مقصد ...
چقدر آدمِ دلتنگ در خیابان است

چقدر آدمِ دلتنگ ِ دل به جاده زده
چقدر رفتنِ ناگاه در اتوبان است
.
تو رفته ای و کجا! هیچکس نمی داند
به هر کجای جهان جاده راهبندان است
.
بلیط میخرم و می روم که بعد از تو
گذشتن از بد و خوبِ جهان چه آسان است
.
ببار ابر! که درمان دردهای بزرگ
همیشه گریه ی یکریز زیر باران است
.
.
#میترا_سادات_دهقانی
.

عنوان شعر دوم : ..
..

عنوان شعر سوم : ..
..
نقد این شعر از : مریم جعفری آذرمانی
تعابیر ساده و متناسب
این شعر، با وجودِ سادگیِ ظاهری، یعنی قافیۀ آسان و وزنِ بسیار متعارفش، سرودنش چندان هم آسان نیست، زیرا در همین سادگی‌های ظاهری‌ست که به کارگیریِ دقیقِ امکاناتِ مختلفِ شعر نمود پیدا می‌کند، تصاویر این شعر بیشترشان عینی‌اند و حتی گاهی به راحتیِ یک اتفاق ساده مثلِ بلیط خریدن یا گریه زیر باران. شاعر روایتی از رفتنِ کسی و ادامۀ ماجرا و ربط دادنِ آن به مسایل اجتماعی مثل تنهایی و سفر را به شکلی دل‌پذیر و منسجم بیان کرده است، به نظر می‌رسد آنچه این ویژگی‌های خوب را به وجود آورده این است که شاعر تجربۀ خود را روایت کرده، حالا چه این تجربه واقعی باشد چه ذهنی (مثلاً تصورات و رویاها). به عبارت دیگر، شاعر صرفاً در صددِ ساختنِ شعر نبوده است، بلکه آن را حس کرده و با مفاهیمِ آن درگیر بوده است.حتی وزنِ این شعر هم متناسب با معناهای حرکت و رفتن و سفر است. اما چند نکته که شاید قابل تجدیدنظر باشند:
در بیتِ «چقدر آدمِ دلتنگ ِ دل به جاده زده/ چقدر رفتنِ ناگاه در اتوبان است» مصرعِ دوم هرچند قابل دریافت است و معنای نسبتاً واضحی دارد، اما رفتنِ ناگاه و در اتوبان بودنِ آن (که معنای اصلی مصرع است) چندان بیانِ درستی ندارد. اگر به جای رفتنِ ناگاه از یک موجودیتِ عینی استفاده شود (مثلاً نام وسایل نقلیه یا چیزهای در حرکت) بهتر است و تناسب بیشتری با کلِ شعر دارد، زیرا بسیاری از عباراتِ این شعر عینی‌اند.
در بیتِ «تو رفته ای و کجا! هیچکس نمی داند/ به هر کجای جهان جاده راهبندان است» حرفِ «به» (که تاحدودی در این جایگاه کاربردِ کهنِ دستوری دارد) بهتر بود اگر وزن اجازه می‌داد با «در» جایگزین شود، اگرچه از نظرِ روانیِ بیت و آواهای کلمات، در اینجا «به» چندان نادرست به نظر نمی‌آید و حتی می‌شود آن را مربوط به مصرعِ اول هم دانست (به کجا رفتن) فارغ از این‌ها اگر «جاده راهبندان است» را جداگانه فرض کنیم، درست است، اما از سوی دیگر باعثِ ناکامل شدنِ «به هر کجای جهان» می‌شود و نیاز به نقطه‌چین دارد. در کل منظور اصلی، دقت در تک تک کلمات و عبارات است که همگی روان و همراه با بیان امروزی باشند.

منتقد : مریم جعفری آذرمانی

مریم جعفری آذرمانی، پنجم آذرماه سال 1356 در تهران متولد شد. از سال 1375 فعالیت ادبی خود را آغاز کرد. اولین مجموعه شعرش در سال 1385، ده سال پس از آغاز فعالیت ادبی‌اش منتشر شد. از این شاعر تا امروز، کتابهای متعددی منتشر شده است. از دیگر فعالیتهای او ترجمه ...



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.