بذور کاکتوس ها



عنوان مجموعه اشعار : بیرم
عنوان شعر اول : باتلاق
به وقتِ ازدحام همهمه
صدا به هم نمی رسد
و درهجومِ مه به آسمان
بلور آفتاب به آب های منجمد نمی رسد
چو التهاب آب
به یک اشاره از ضمیر رود می رود
تمام دشت می شود
محل باتلاق ها

عنوان شعر دوم : پا برهنه ها
ما پا برهنه ایم
در جشنِ سنگ ریز ها
با این همه پاپوش نخ نما
از دشت خون و آه
بی کفش می رویم
تا انتهای راه

عنوان شعر سوم : حرکت
کشان کشان به زور می کَشند
ستاره ها به سوی کهکشان
یکی نشسته در کمین
کمان بدست می کُشد یکی یکی
زمین شکاف خورده از
فشار کم کمک
کمانچه را شکسته اند
وکوک نیست نی‌لبک
سکوت تا به کی
بهار می رسد ز راه
تکان و حرکتی
کرانه تا کران
نشسته روی تاک ها
هزار کرم خوشه خوار
هزار ها هزار رفته اند
ز پارک ها
اگر که کاهلی کند زمین
بجای لاله ها ی سرخ
چه زود سبز می شود
بذور کاکتوس ها
نقد این شعر از : آرش شفاعی
شعرهایی که از آقای «حسن حسینی» پیش روی ماست، تلاشی است برای سرودن شعرهایی با حال و هوای زبان و فضای شعر امروز در قالب نیمایی. شاعر سعی کرده است با استفاده از ظرفیت قافیه ها، موسیقی شعرش را ارتقا بخشید:
از دشت خون و آه
بی کفش می رویم
تا انتهای راه
همچنین سعی کرده است در حال و هوایی کاملاً امروزی و در باره دغدغه های انسان امروز حرف بزند. این ها همه نشانه های مثبتی است و نشان می دهد شاعر راه به سوی شعر امروز را به درستی شناخته است و در مسیری قابل ستایش قدم می زند اما به نظر می رسد این، برای توفیق شعر کافی نیست. شاعر برای توفیق کامل در عرصۀ شعر امروز به تسلط بیشتری بر زبان نیاز دارد. شعرهای شاعر بخصوص شعر آخر دچار نوعی حالت گنگی است. انگار شاعر نتوانسته است درست و بدون مشکل حرفش را بزند. گویی در بیان دچار لکنت شده است :
زمین شکاف خورده از
فشار کم کمک
یعنی چی؟ منظور شاعر این بوده است که زمین شکاف خورده است؟ اگر منظور همین است آن قید «کم کمک» کاملاً حشو است چرا که هیچ کمکی به شعر نمی کند بلکه شعر را بی دلیل پیچیده هم می کند.
پایان بندی شعر هم پایان بندی بسیار بدی است. ترکیب «بذور کاکتوس ها» که یک ترکیب نامتناسب است به پایان بندی شعر ضربه زده است. کلمه کاکتوس شعر را مدرن کرده است و تشخصی به آن بخشیده است اما همجواری آن در کنار واژۀ غریب «بذور» به پایان شعر ضربه زده است. توصیه می کنم شعرهای نیمایی شاعرانی چون اخوان، شفیعی کدکنی و قیصر امین پور را با دقت و توجه بیشتری بخوانید.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.