سرعت سرودتان را کمتر کنید




عنوان مجموعه اشعار : تو راە می‌روی و رود شکل می‌گیرد
شاعر : مسعود کیانی


عنوان شعر اول : غزل۱۹
تو یک ادامه‌ی زیبا و خوب، آمین باش
و یا اراده‌ی مردی برای شیرین باش

نوازش تو و دستت چه سایه‌ای دارند
همیشه روی سر ما فضای تسکین باش

تو جنگلی _ و بروی پرنده‌ها بازی
تو مثل کلبه‌ی باز بدون پرچین باش

هنوز واژه برای نیاز باران است
بهار و سایه‌ی ابری برای نسرین باش

اگرچه ساقه نبودی جوانه تا بزنی؟
ولی شبیه گل ناز عطر آگین باش

از کتاب
" تو راه می‌روی و رود شکل می‌گیرد"
#مسعود_کیانی
#غزل_معاصر
#شعر_کرمانشاه

عنوان شعر دوم : غزل ۲۰
مرا نگاه عجیب تو در کمین انداخت
و روزگار مرا هم به این‌چنین انداخت

برای دیدن چشم تو چشم می‌خوردم
و رو، به هر کس و ناکس، به آن و این انداخت

در آن سکوت خیالی درون ذهن من
فقط صدای نوازشگرت طنین انداخت

چرا گذشته‌ی این عشق رو به تکرار است
غرور، پشت، و یک مرد بر زمین انداخت

و یک سؤال خیالی چه پاسخی داری
چرا به سوی حوالی عشق کین انداخت

از کتاب
" تو راه می‌روی و رود شکل می‌گیرد"
#مسعود_کیانی
#غزل_معاصر

عنوان شعر سوم : غزل ۲۲
و باید چشم های نازنین تو بخوابند
مگر این روشنایی‌ها رقیب آفتابند

نگاهت کرده‌ام امّا چگونه می‌شماری
که از لحظه فراتر رفته‌اند و بی‌حسابند

صد و ده بار من را دور کردند از کنارت
ولی بردم نگاهت را میان قلب تا بند

گناهم چیست از اینکه سلامت می‌کنم گر _
چه می‌دانم همیشه تا همیشه بی‌جوابند

مسیر اشک‌هایم را نمی‌بینی که چشمات
همیشه پشت عینک‌های دودی تو قابند

مرا دریا کن ای شیرین‌ترین رودی که جاری است
که اطراف تو هر چه خوب می‌بینی حبابند
از کتاب
" تو راه می‌روی و رود شکل می‌گیرد"
#مسعود_کیانی
#غزل_معاصر
#شعر_کرمانشاه
نقد این شعر از : آرش شفاعی
شعرهای آقای مسعود کیانی را پیش تر خوانده ام و دیدگاهم را دربارۀ سروده های ایشان بیان کرده ام و همچنان دیدگاهی که دربارۀ شعرهای ایشان بیان کرده ام، به سروده‌های جدیدشان قابل تسری می‌دانم. فکر می کنم روند نقد شعرهای ایشان اگر همچنان به همین شیوه ادامه داشته باشد، مجبور به تکرار مکررات می‌شویم. پیشتر گفتیم که شاعر باید توقع خود را از شعر بالا ببرد و سعی کند، با کمی اطمینان و آرامش بیشتر با شعر رو در رو شود. رو در رو شدن با شعر، اگر با شتاب و کم حوصلگی همراه باشد، به نتیجه ای مطلوب منجر نخواهد شد.
دوست شاعرمان، قطعاً بر اسباب و لوازم شعر مسلط است و در اموری مانند قافیه و ردیف، تسلط خوبی دارد. اما این سطح نخست شعر است. بالاتر از این از شاعر توقع می رود. شاعر باید برای تک تک کلمات و ابیات شعرش وقت بگذارد و به نخستین ویرایش شعرش رضایت ندهد. در شعرهای آقای کیانی این سطح از وسواس نسبت به شعر احساس نمی‌شود. او حتماً به خوبی می‌داند که چنین شکستی در زبان شعر، ایراد محسوب می‌شود که:
گناهم چیست از اینکه سلامت می‌کنم گر _
چه می‌دانم همیشه تا همیشه بی‌جوابند
ولی حاضر نمی شود با شعر درگیر شود و این ایراد را رفع کند. یا این بیت:
چرا گذشته‌ی این عشق رو به تکرار است
غرور، پشت، و یک مرد بر زمین انداخت
مصرع دوم شعر یعنی چه؟ غرور پشت یک مرد را به زمین انداخت یا یک مرد را به زمین انداخت؟ زبان در این بیت به شدت افت کرده است. در همۀ غزل های شاعر چنین ایرادی دیده می‌شود و تا زمانی که شاعر سرعت شعر گفتن خود را کم نکند و به جای زیاد سرودن، کمتر ولی با زمان و حوصلۀ بیشتری شعر نگوید، این ایرادها از شعری به شعری دیگر منتقل می شوند و ضعف ها همچنان باعث افت سروده های دوست شاعرمان خواهد شد.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۱
مسعود کیانی » شنبه 10 آذر 1397
سلام جناب شفاعی محض اطلاعتون این غزل‌ها قبلا سروده شدن و در مجموعه‌ای بنام تو راه می‌روی و رود شکل می‌گیرد منتشر شدن و با بررسی هر سه غزل توسط گروه شما من سه غزل دیگه از کتاب رو برای نقد می‌ذارم

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.