یک حسن و دو عیب




عنوان مجموعه اشعار : چند ماه و یک عمر
شاعر : حامی تاجیک


عنوان شعر اول : چشمات
خجالت میکشیم از هم تو روز اولین دیدار
نگاه دزدکی داریم چشامون میکنن انکار

خجالت میکشی از من بشین پیشم تو دیونه
منم دیونه ی چشمات دلم واسه تو میخونه

تو اینجایی چقدر خوبه همین که پیش من هستی
برای اولین دیدار چشانتو روی من بستی

چشات آرامشی داره، وجودت مثل مورفینه
تو اقیانوس من هستی همون که عشق دلفینه

یه فنجون چایی تلخ و چه شیرین میکنه حرفات
خود آرامش محضی دلم میخواد بمونم پات

هوا سرده ولی باتو وجودم غرق گرماته
حواسم پرت چشمات و دلم بی تاب حرفاته

تموم جاده ها با تو پر از شوق رسیدن شد
تمومه ناز اون چشمات پر شوق خریدن شد

چشات آرامشی داره وجودت مثل مورفینه
تو اقیانوس من هستی همون که عشق دلفینه.

عنوان شعر دوم : بهونه
دلیل شعر های من دلیل زنده بودنم
بهونه ی قشنگ من نفس برای خوندنم

چشم تو سرزمین من تنت شبیه خونه بود
چشمای تو بهونه ی شعرای عاشقانه بود

وجود تو برای من شبه لبخند خداست
حکایت منو تو از تموم آدما جداست

بازم بخند برای من تا دوباره دیونه شم
تاکه دوباره خالق شعرای عاشقونه شم

دیدن تو برای من مثل نفس کشیدنه
بزرگترین دلخوشی ام ناز تورو خریدنه

با من بمون تا وقتی که این دل سادم میزنه
تاوقتی ماه تو آسمون هی داره چشمک میزنه.

عنوان شعر سوم : دل تنگتم
لابه لای کار ها دل تنگتم
زیر این آوار ها دل تنگتم

گفته بودم دوستت دارم ولی
بیش از این مقدارها دل تنگتم

هرکجا باشم تو در یاد منی
پشت این دیوارها دل تنگتم

عشق باید خود بجوشد در دلت
فارغ از اجبارها دل تنگتم

تو تمام من شدی بی چون و چند
دل بر دلدارها، دل تنگتم .
نقد این شعر از : آرش شفاعی
شعرهای شما یک حسن بزرگ دارد و دو عیب بزرگ. با این حساب اگر بخواهیم نمره ای میانگین به شعرتان بدهیم، نمره زیادی نمی گیرد ولی خوبی شعر این است که گاه یک حسن بزرگ می تواند عیب های بزرگ را هم بپوشاند. اول از حسن بزرگ بگوییم. شعر شما حس دارد. عاطفه دارد و نشان دهندۀ این است که می توانید بر این عنصر مهم و سازندۀ شعر به خوبی تکیه کنید. عیب هم دارد. یکی اینکه در تخیل خیلی محتاط عمل می کنید. سعی کرده اید در همۀ بیت های شعر، تصویرسازی کنید اما خودتان اگر تصویرها را مرور کنید می بینید تصویر کشف شده، تازه و هیجان آوری در شعرتان نیست. بزرگترین کشفی که کرده اید این است که چشم معشوق را به مورفین تشبیه کرده اید که راستش به نظر من که تصویر قشنگی هم نیست چون تعریضی هم به معشوق دارد. سعی کنید در تخیل رها و شاعرانۀ خودتان به دنبال تصویرهای شاعرانه باشید نه در تجربه ها و دیوان های شاعران دیگر. نکتۀ دیگر که این هم ضعفی در شعر شما محسوب می شود این است که قافیه هایی که در شعرتان استفاده کرده اید، اغلب دچار ضعف هستند. ممکن است بگویید ترانه به اندازۀ شعر رسمی در قید و بند قافیه نیست. تا حدی این حرف درست است اما اینکه همۀ شعر با قافیه های کم جان درست شود هم باعث ضعف شعر است. البته در جایی اصلاً قافیه را از دست داده اید:
با من بمون تا وقتی که این دل سادم میزنه
تاوقتی ماه تو آسمون هی داره چشمک میزنه
ولی در بقیه بخش های شعر هم قافیه های چندان درخشان و دارای ظرفیت موسیقایی استفاده نکرده اید.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۱
حامی تاجیک » پنجشنبه 04 مهر 1398
با تشکر و سپاس فراوان از جناب استاد آرش شفاعی بابت راهنمایی و رهنمود بنده ی حقیر و نقد زیبایتان.

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.