مجوز خروج به مخاطب




عنوان مجموعه اشعار : غزل
شاعر : رکسانا فریدونی


عنوان شعر اول : .
چرا ستاره بخت من ،چنین مکدر وبی تابی؟
نبند باز دوچشمت را ،نگو که شب شده وخوابی

همیشه نیمه تاریکت،نشسته بر رخ تقدیرم
اگرچه پشت همین ظلمت،پر از سخاوت مهتابی

به تازیانهٔ بی مهریت،نمیکند تن من عادت
نگو که راه گریزی نیست،از این عمارت اربابی

بساز با غم آوازم ،که گوشه گوشهٔ دردم را
فقط به گوش تو میخوانم ،اگرچه با لب مضرابی

تمام عمر نگاه من،به بیکرانهٔ دریا بود
به لطف راکد چشمانت ،شدم همین گل مردابی

عنوان شعر دوم : .
.

عنوان شعر سوم : .
.
نقد این شعر از : آرش شفاعی
غزل گفتن اغلب به لطف مضمون عاشقانه و احساسی و با استفاده از موسیقی های وزن و قافیه به این سبب است که در احساسات مخاطبان تأثیر بگذارد. با این نگاه شاعر این غزل توانسته است غزل نسبتاً موفقی بنویسد. وزن آرام و تأثیرگذار، پایان بندی ابیات با قافیه ای که به مصوت بلند ای ختم می شود و باعث فرودی آرام و روان در هر بیت می شود و مضمون عاشقانه و حسی شعر باعث شده است، غزل بتواند این کارکرد خود را به خوبی انجام دهد. اما این حداقل توقعی است که از یک غزل می رود. از اینجا به بعد منتظریم ببینیم شاعر چه کشفی از خود داشته است. منتظریم تصویرهای شاعرانه و رندی های زبانی شاعر را ببینیم. رفتار او با زبان و تخیل است که سرنوشت شعر را عوض خواهد کرد. اگر شاعری بتواند در این مرحله، مهر و امضای اختصاصی خود را پای شعر بگذارد، توانسته است خود و شعرش را به مخاطب تحمیل کند و اگر از این مرحله فراتر نرفته باشد، از ذهن مخاطب خواهد رفت و مخاطب به دنبال یکی دیگر از هزاران غزلی می رود که در هر روز و هفته در ادبیات شلوغ و پر شاعر ما تولید می شود. در این مرحله، شاعر هنوز تجربۀ زیادی ندارد اگرچه بارقه هایی از نوآوری و تلاش در جهت کشف در برخی بیت ها مثل عمارت اربابی دیده می شود اما شاعر نتوانسته است از این ظرفیت به خوبی در شعر استفاده کند و به سرعت به سراغ کلیشه هایی رفته است که در شعر دیگران زیاد از آن ها دیده ایم و شنیده ایم ؛ کلیشه هایی مثل ظلمت و مهتاب، گل مرداب و ستارۀ بخت و بی خوابی. هرچه شاعر سعی کند از این فضاهایی که دیگران در آن بارها و بارها گفته اند و نوشته اند، دور شود و به تخیل و کشف شاعرانۀ خود بیشتر متکی شود، شعرش از این مرحله موفق تر و سربلندتر بیرون خواهد آمد و اگر بخواهد همچنان از تجربه های دیگران برای سرودن بهره ببرد، به مخاطب اجازه داده است که خیلی زود شعر او را فراموش کند و به سراغ شعری دیگر و شاعری دیگر برود.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۱
رکسانا فریدونی » دوشنبه 02 دی 1398
درودها ،سپاسگذارم از استاد شفاعی عزیز

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.