توجه به سلامت زبان




عنوان مجموعه اشعار : چهار رباعی
شاعر : محمدجواد آزادپیمان


عنوان شعر اول : ۱
بودم من اسیر،حسرتم می دادی
چیزی که نبود در دل من ، شادی
هم غصه ی بادبادکی بودم که ...
هر روز کسی گفته به او : آزادی!

عنوان شعر دوم : ۲
سنگین شده این بار و پشتش را خم ...
سرمایه ی او شده فقط آه و غم
شلوار پدر دو جیب خالی دارد
با سوزن و نخ دوخته آن ها را هم

عنوان شعر سوم : ۳
چیزی که مهم نیست!کجا شب می ماند؟
یا او چه کسی بود؟ که از ذهنش راند
معنای تمام زندگی نان بود و ..
قلبی که نداشت! با سبد می گرداند


دیدم که خودم بلای جانم هستم
چاقوی درون استخوانم هستم
این گونه که دوستان پی دشمنی اند
شرمنده ی لطف دشمنانم هستم
نقد این شعر از : آرش شفاعی
تجربه های شما در رباعی سرایی در مجموع قابل توجه اند و نشان دهندۀ این است که اگر همین مسیر را با توجه و دقتی بیشتر پیش ببرید، رباعی های بهتر و خواندنی تری از شما خواهیم خواند. شما به وضوح استعداد و ذوق شاعری را دارید اما چیزی که به نظر هنوز کمی نیاز دارید و باید در مسیر شاعری بیشتر به آن بپردازید، توجه و دقتی بیشتر در رسیدن به زبان شاعرانه ای است که اصول و قواعد زبانی در آن بیش از این رعایت شده باشد.
یکی از مشکلاتی که زبان شعر بخصوص در شعرهای کلاسیک پیدا می کند این است که شاعر به دلیل تنگناهایی که قافیه و ردیف و نیز الزامات قالب شعری، مجبور می شود زبان را از نرم و طبیعت اصلی خود خارج سازد و اگر بسامد این مسأله در شعر از حدی معقول خارج شود، خروج شعر از نرم طبیعی زبان به یک ایراد در شعر بدل می شود. این ایراد در شعر شما دیده می شود.
وزن و قافیه شما را مجبور کرده است به جای اسیر بودم، بگویید بودم من اسیر یا فعل را حذف کنید:( بعد از شادی باید یک فعل بود می بود!):
بودم من اسیر،حسرتم می دادی
چیزی که نبود در دل من ، شادی
این ایراد بازهم در شعرتان دیده می شود:
سنگین شده این بار و پشتش را خم ...
هرچه از این موارد که زبان را از نرم اصلی و طبیعی و آشنای خود خارج می کند، کمتر در شعرتان شاهد باشیم، زبان به شکلی سالم تر و درست تر در شعر استفاده شده است. موفق باشید.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۱
مهدی عرفانیان » یکشنبه 01 تیر 1399
با سلام و احترام: ازنکات ِ ارزشمند ِ استاد شفاعی نهایت ِ استفاده را در راستای نیل به اهداف قلم فرسایی ام مَدِّ نظر قرار داده و برای تمامی دوستان و سروران ِ شاعر ِ فرهیخته ام طول عمر آکنده از عزت و سربلندی و سلامتی را از درگاه ِ خداوند ِ متعال خواهانم قلمتان مانا. مهدی عرفانیان

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.