فوتبالی سالم اما بدون گل




عنوان مجموعه اشعار : .
شاعر : صادق اصغری دوغایی


عنوان شعر اول : .

هرگز به تنهایی خود باور نداشته ست
سرباز غمگینی که همسنگر نداشته ست

او مومن بالفطره ی تنهایی خویش است
تسلیم آیینی که پیغمبر نداشته ست..

محتاج اشک و روضه و شور زیارت نیست
گوری که در اعماق خود پیکر نداشته ست

ناخوانده ای بودیم و صاحبخانه ی دنیا
جز اهرم غم چاره ای دیگر نداشته ست..!

راه گریزی نیست از دنیای پوچی که...
دردی به جز دلدادگی در بر نداشته ست؟!

#صادق_اصغری

عنوان شعر دوم : .
.

عنوان شعر سوم : .
.
نقد این شعر از : علی رضا احرامیان پور
ابتدا درودتان می گویم
حقیقت امر این است که این شعر مشکل چندانی ندارد حداقل ظواهر امر را رعایت کرده است! در ساختارش خللی چندانی نیست. به سابقه شاعر که نگاه می کنم می بینم خیلی هم خوب از پس معنا و دیگر عناصر شعر بر آمده. ما گاهی خیال می کنیم حتما باید بگردیم و چندین وچند ایراد در شعر دیگران بیابیم و الا کاراکتر منتقد بودنمان متزلزل می شود. یکی نیست بپرسد تو خودت بیست سال پیش در دوسالگی شاعرانگی ات حسابت چند چند بود! لذا من تصور می کنم این شعر تا همینجا هم کار بزرگی کرده است. معنا را دارد، ساختار دارد، زبانش قابل فهم و حتی قابل اتکاست.
مطلع شعر با ویژگی هایی که من در نظر دارم مطابقت دارد یعنی بیان غیر مستقیم در مطلع هست و ابهام و مه آلود بودن را _که تمامی داستان شعر را لو ندهد_.
گیرم چند اشکال هم در شعر وجود داشته باشد. کم کم با تجربه بیشتری که به دست می آورد برطرف می شود مثل کم دقتی که در انتخاب ردیف "داشته ست" به سراغ شاعر آمده. این فعل مرکب، قابلیت نشستن در این وزن(مستفعلن) را ندارد. اما اگر وزن شعر، چیزی دیگری بود مثلا "مفعول فاعلات مفاعیلن فاعلن"، آنگاه می شد شاهکاری که حمیدرضا برقعی در باره امام علی آفرید.
مولای ما نمونه دیگر نداشته است

همانطور که می بینید فعل "داشته است" چقدر زیبا در شعر برقعی جاخوش کرده" اما در شعر شما روان ادا نمی شود،سنگین است، بد تلفظ می شود.
اگر در بدو تولد شعر، مهندسی کرده بودید و ردیف را به گونه ای دیگر انتخاب می کردید یا عروض شعرتان را عوض می شد، امروز شعر شما را برای دیگران مثال می زدیم نه اینگه غزل حمید رضا برقعی را شاهد مثال بیاوریم.
بین شعر موفق و ناموفق تفاوت های کوچکی به همین ناپیدایی است.
من ارتباط عمودی در اثر شما را کامل می بینم اما در ارتباط افقی، بعضی ابیات را ناموفق می دانم.
به عنوان مثال بیت دوم از نظر ارتباط افقی بیت موفقی است.
او مومن بالفطره تنهایی خویش است
تسلیم آیینی که پیغمبر نداشته ست...
تصویر واحد و ارتباط کلمات بین مومن، اسلام(تسلیم) ، آیین، پیغمبر.
اما در بیت چهارم.
ناخوانده ای بودیم و صاحبخانه ی دنیا
جز اهرم غم چاره ای دیگر نداشته ست..!
به نظرتان آیا معنا کامل است؟
ارتباط بین واژگان ناخوانده، صاحبخانه، دنیا، غم. چیست؟
صاحبخانه در این بیت می تواند کلمه محوری قلمداد شود اما بقیه واژگان نتوانسته اند معنای مورد نظر شاعر را به خوبی انتقال بدهند.
همین ارتباط در بیت پنجم هم نارساست اگرچه معنی حداقل در این بیت تاحدودی قابل فهم است.
آخرین نکته ای که درمورد این شعر یاداور می شوم پایان بندی ناقص شعر است. درواقع شعر اصلا پایان بندی ندارد و اصولا ابتر رها شده است.
یک تمام کننده خوب، شعر را به سرانجام مطمئن می رساند. مثل پروازی که در انتها با فرود مطمئن و آرام روی باند، لذت مسافران را دوچندان می کند.
در مجموع من فکرمی کنم شما خیلی خیلی مستعد هستید. شعرتان اگرچه قوام یافته نبست اما قابل قبول است و زیبایی هم دارد.
شما بازی تان را بلدید. در زمین خوب می دوید. جاگیریهایتان هم بالنسبه خوب است اما فوتبال بدون گول، زیبا یا بهتر بگوییم جذاب نیست. شعر شما جدای از این چند ایراد کوچک، بزرگترین مشکلش این است که گول نداشت. یعنی یک چیز بیاد ماندنی.. یک اتفاق. روی نقاط قوت بیشتر تمرکز کنید و آنها را در دیگر آثارتان هم به کار ببندید و به نقاط منفی و چالش ها هم توجه کنید و درجهت اصلاح آنها بر آیید..
باقی بقایتان.

منتقد : علی رضا احرامیان پور

متولد 9 آذر 1348 ش در یزد. از خانواده ای شعر دوست و شاعرپرور. پدرش استاد کاظم احرامیان پور متخلص به "شاهد" از شعرای پیشکسوت یزد است. علی رضا از نوجوانی به سرودن پرداخت و پنج سال متوالی برگزیده شعر دانش آموزی کشور بود. او بعدها دبیر شورای شعر یزد شد و ...



دیدگاه ها - ۵
علی رضا احرامیان پور » دوشنبه 20 مرداد 1399
منتقد شعر
درود به شما.. از نوجه شما ممنونم
علی رضا احرامیان پور » دوشنبه 20 مرداد 1399
منتقد شعر
درود به شما.. از نوجه شما ممنونم
سهیلا السادات اولیایی » شنبه 28 تیر 1399
درود بر شاعر گرامی و منتقد ارجمند جناب احرامیان‌پور.چه قدر این نقد لطیف بود و صمیمی و آموزنده.براستی که نقد خوب را باید ستود،نقدی که به آرامی آغاز میشود و به لطافت پیش میرود بدون هیچ ردپایی از تندی و طرد شعر. نقدی سخته و سنجیده که بیشتر درس منتقد خوب بودن را می‌آموزد. میخوانم و می آموزم . قلمتان مانا.
علی رضا احرامیان پور » یکشنبه 05 مرداد 1399
منتقد شعر
درود به شما.....
صادق اصغری دوغایی » سه شنبه 24 تیر 1399
با تشکر از نظرات کارشناسی و دلسوزانه ی شما استاد عزیز، انشاءالله در آثار بعدی به نکات ارزنده ای که بهشون اشاره داشتید برسم و بتونم عمل کنم. پیروز باشید..

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.