تابش تاریکی بر پرتره‌ی جهان




عنوان مجموعه اشعار : کلاف ذهن
شاعر : آيلين آقازاده


عنوان شعر اول : تا به کی؟
پرتو خاموشی
بر رنگ پریده ی آسمان تابیده است
و من انتظار را
در میان شکاف رمز آلود دهانم
هجی می کنم
تا به کی تاریکی؟
تا به کی تاریکی
بر پرتره ی این جهان خواهد تابید؟
تا به کی
ذهن یک موجود خاکی
از زمزمه ی یاس بیداد خواهد کرد ؟
تا به کی
نور،
تنها تعریفی بر مبنای تئوری های علمی خواهد داشت؟
تا به کی ...
من همچنان ایستاده ام.
در انتظارم؛
و بیهوده،
زمزمه کنان،
در میان طرح زیبای لب هایم
شعر می خوانم.

عنوان شعر دوم : آخرین
ظهر می رفت
و من به آواز کلاغ،
زیر آفتاب،
بر روی چنار،
گوش می سپردم
و برگ
با حجم خالی باد
می رفت به سراغ غروب
و من به آواز تقدیر
که میان فصول، رقص کنان می گشت
بی اعتنا بودم
من ذهنم را
به سمت روستای رویا
سوق میدادم،
از شهر حقیقت
فراری بودم
و از پیچیدگی آن
هراسان!
و سادگی روستا،
سبد آرامش را
به دستان پر اضطرابم
هدیه می کرد
و ذهنم دائم از من می پرسید:
تاکی؟ تا کی فرار ؟
و من به پایان اندیشیدم
به آخرین آواز
آخرین رقص
آخرین رویا
آخرین حقیقت
و آخرین فرار...
نقد این شعر از : انسیه موسویان
دوست خوب نوجوانم، آیلین آقازاده، سلام. خوشحالم که در سومین ارتباط شما با پایگاه نقد، خواننده‌ی شعرهای شما هستم. دو شعر فرستاده اید که نشانگر استعداد و ذوق شاعرانه‌ی شماست و از این بابت به شما تبریک می‌گویم. نوجوان‌هایی در سن و سال شما که به سراغ شعر خواندن و شعر گفتن می‌روند، خاص هستند و متفاوت. نگاه آن‌ها به پدیده‌ها و اتفاقات پیرامون و دنیای اطرافشان، متفاوت است. آن‌ها بین اشیاء و پدیده‌ها ارتباط‌های تازه‌ای کشف کرده و آن را در قالب تصویرهایی شاعرانه بازگو می کنند. آن‌ها برای بیان احساسات و اندیشه های خود، شعر را انتخاب کرده اند. کلامی که زیبا، دلنشین و تأثیرگذار است. شما از این دسته هستید. امیدوارم قدر این استعداد را بدانید و بکوشید با مطالعه و تمرین و پشتکار، آن را پرورش دهید.
نقدهای کارشناسان گرانقدر را که پیش از این برای شعرهای شما نوشته بودند، مرور کردم. نکات ارزشمندی را مطرح کرده بودند که ان‌شا‌الله توجه خواهید کرد. من هم چند نکته درباره‌ی شعرهای ارسالی‌تان را بیان می‌کنم:
هربار که شعری می‌نویسید دوباره و چندین باره به آن رجوع کنید و بخوانیدش. آن را ویرایش و تصحیح کنید. سعی کنید زیاده‌گویی نکنید. با کمترین کلمات و جملات، حرف و احساستان را بیان کنید. شعر هر قدر ایجاز داشته باشد ( خلاصه و فشرده باشد) زیباتر است. همین دو شعر ارسالی شما می‌توانست بسیار کوتاهتر باشد. برخی سطرها را می‌توانید به راحتی حذف کنید.
در انتخاب و گزینش واژه‌ها دقت و وسواس داشته باشید. کلمات را باید طوری انتخاب کنید که به راحتی قابل حذف یا جایگزینی نباشند. مثلاً به این سطر توجه کنید:
تا به کی تاریکی
بر پرتره‌ی این جهان خواهد تابید؟
انتخاب کلمه ی «پرتره» چقدر دقیق و آگاهانه است؟ آیا بهتر نبود به جای آن مثلا از کلمه‌ی تصویر، چهره یا مترادف‌های آن استفاده کنید؟
تا به کی تاریکی
بر چهره‌ی این جهان خواهد تابید؟
تا حد امکان سعی کنید از به کار‌بردن ترکیب‌های کلی – که گاهی کلیشه‌ای هم هستند_پرهیز کنید. ترکیب هایی نظیر: آواز تقدیر، شهر حقیقت، سبد آرامش
نکته‌ی دیگر این که شعرهای شما در قالب سپید قرار می‌گیرد. در قالب سپید، وزن مانند شعر کلاسیک و سنتی ما وجود ندارد اما برای این که این نوع شعر از نثر معمولی متمایز شود، به نوعی موسیقی و آهنگ درونی نیاز دارد که از تناسب و هماهنگی بین کلمات ایجاد می‌شود. این موسیقی در شعر شما ضعیف و کمرنگ است و نیاز است در سروده‌های بعدی‌تان روی آن بیشتر کار کنید.
دو شعر ارسالی شما نشان می‌دهد که به اشعار سهراب سپهری علاقه‌ی خاصی دارید چرا که در سروده هایتان ردپای کمرنگی از بیان و زبان سپهری به چشم می‌خورد. البته این نکته یعنی تأثیرپذیری از شاعران دیگر، در ابتدای کار کاملاً طبیعی است. اما در ادامه‌ی کارتان باید مراقب باشید که از این تأثیر و تقلید دور شوید و کم کم به زبان و سبک مخصوص خودتان دست یابید.
برای شما آرزوی بهترین‌ها را دارم و منتظر دریافت سروده‌های تازه ترتان هستم.

منتقد : انسیه موسویان

متولد اول مرداد 1355 در مشهد كارشناس زبان و ادبيات فارسي از دانشگاه فردوسي مشهد كارشناس ارشد زبان و ادبيات فارسي از دانشگاه علامه طباطبائي شاغل در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با سمت کارشناس مسئول ادبیات کودکان و نوجوانان از سال 1374 تا کنون



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.