حرکت رو به جلو در رباعی




عنوان مجموعه اشعار : شعر
شاعر : امین کنونی


عنوان شعر اول : رباعی
در دایره ای، آخر و آغازی نیست
جز دور زدن در این میان رازی نیست
ای نقط فقط بچرخ و چرخیدن باش
این بازی جز برای یک بازی نیست

عنوان شعر دوم : رباعی
من در خود جوینده ی یابنده شدم
بی منت کس دولت پاینده شدم
فارغ شدم از کافری و دینداری
از خود به دیار خود پناهنده شدم

عنوان شعر سوم : رباعی
می افتد باز و باز برمی خیزد
خود را به زوال خویش می آویزد
میزی و اتاقی ست در این تاریکی
و ساعت شن زده که می ری ری زد
نقد این شعر از : آرش شفاعی
دوست شاعرمان آقای امین کنونی، تمرکز کاری خود در عرصۀ سرودن را بر رباعی سرایی قرار داده است و توانسته است به خوبی در این قالب جا بیفتد و امیدواریم که همچنان خوانندۀ رباعی های خوب و خواندنی این شاعر عزیز لرستانی باشیم.
نکته ای که باید به عنوان حسن شعرهای این دوست عزیز متذکر شوم این است که او سعی کرده است از همۀ ظرفیت‌های رباعی استفادۀ خوب و مطلوب کند و برخلاف بسیاری از رباعی‌سرایان که تنها به فکر ضربۀ بیت دوم هستند، او از بیت اول نیز به سادگی صرف نظر نکرده است و بیت‌های اول او معمولاً به خوبی در خدمت شعر است.
البته گاهی سهل‌انگاری در زبان باعث اُفت شعر شده است. مثلاً در این مصرع:
در دایره‌ای، آخر و آغازی نیست
به نظر می‌رسد بعد از دایره‌ای نیاز به یک «که» بوده است که شاعر به خاطر ضرورت وزن آن را حذف کرده است.
گاهی نیز اشتیاق به نوآوری در زبان - که در جای خود، یک حسن بزرگ است- کار دست شعر داده است.
این مصرع را در نظر بگیرید:
و ساعت شن زده که می ری ری زد
سؤال اینجاست که این تکه تکه کردن فعل چه کمکی به شعر کرده است؟ اگر تصویر به شکلی استفاده شده بود که «می ری» مثلاً به مردن و می‌میری ربطی پیدا می‌کرد، یا این که شاعر از شکل نوشتار استفاده می‌کرد تا ریختن کند و خسته کنندۀ شن‌های ساعت به ذهن متبادر می‌شد، این نوآوری معنایی داشت اما در شکل کنونی به نظر می‌رسد تنها با نوآوری فقط برای نوآوری رو به روییم، نه نوآوری در خدمت معنا و مفهوم شعر.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.