به گوشی رعشه افتاده است،می‌لرزند دستانم




عنوان مجموعه اشعار : کلاس شعر
شاعر : مبینا طاهری


عنوان شعر اول : رو به رویش شعر میخوانم
نشسته روبه رویم،روبه رویش شــعر میخوانم
به گوشی رعشه افتاده است،میلرزند دستانم

نگاهم میکند گاهی و حسی در نگاهش نیست
نگاهش میکنم.. دلتنگیم را سخت میرانم

به پایین میفرستم بغض هایم را ولی غافل
که مجرا های اشک سرکشی دارند چشمانم..

به خوابم میرسد هر شب شبیه نم نم باران
برای اینکه از یادش شود پر خاک گلدانم

شبیه فصل پاییز است عطرش.. بوی غم دارد
نفس هایم پر است از او ولی سرد و زمستانم

چه دور است از دلم قلبش..چه قلبم از هوا خالی
چه پر، پیمانه ی صبرم!..چه نزدیک است پایانم..

عنوان شعر دوم : .
.

عنوان شعر سوم : .
.
نقد این شعر از : آرش شفاعی
غزل شما، خوب و با احساس است. نشان می‌دهد با شعری طرف هستیم که با احساسی قوی پشت شعرش ایستاده است و در سرودن، هم حواسش به ریزه‌کاری‌های زبانی هست و هم سعی دارد محور عمودی شعرش را حفظ کند.
شروع شعر امیدوار کننده است:
نشسته روبه رویم،روبه رویش شـعر میخوانم
به گوشی رعشه افتاده است،میلرزند دستانم
شاعر یک صحنۀ آشنای روزمره را به یک تصویر شعری خوب بدل کرده است. همۀ ما این را که امروزه بسیاری از شاعران، شعرهایشان را از روی گوشی همراهشان می‌خوانند، دیده‌ایم و باز بسیاری وقت‌ها لرزش گوشی را به هنگام رسیدن پیامی جدید، شاهد بوده‌ایم. شاعر با تکیه بر خیال خود، لرزش گوشی را به رعشه تعبیر کرده است و رعشه و لرزش دستان شاعر، در کنار هم تصویری را به ما انتقال می‌دهند که شاعر بدون استفادۀ مستقیم از کلماتی مانند اضطراب و استرس و ...، این حس را در کل بیت درک می‌کنیم.
اما نکته در اینجاست که همۀ تصویرهای شعر به این خوبی نیست و گاهی شاعر با آسان گیری، از همان تصویرهای آشنا و تکراری شعرهای زیادی که همه روزه می‌خوانیم استفاده کرده است:
شبیه فصل پاییز است عطرش.. بوی غم دارد
نفس هایم پر است از او ولی سرد و زمستانم
بوی غم داشتن پاییز و سرد بودن نفس‌ها آنقدر در شعر امروز تکرار شده است که دیگر حس و حالی را به شعر منتقل نمی‌کنند ضمن اینکه به دلیل وجود حشو، بیت از نظر زبانی هم افت کرده است. وقتی حرف از زمستان است دیگر سرد بودن دلیلی ندارد و کلمۀ سرد تنها آمده است که وزن را پر کند. نکتۀ دیگری هم که به نظرم بد نیست به آن اشاره شود، استفاده از دو قافیه با حرف جمع آن است: دستان و چشمان. شاید بهتر بود یکی از این دو قافیه نبود تا شعر منسجم تر و محکم تر شود.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۱
مبینا طاهری » پنجشنبه 17 مهر 1399
مرسی از نقدتون و وقتی که گذاشتین استاد.

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.