شروع امیدوار کننده




عنوان مجموعه اشعار : سه رباعی
شاعر : علی داوری


عنوان شعر اول : 1
مرثیه سرای چهره ی خندانیم
در فصل بهار از خزان می‌خوانیم
دیوانه تر از ما چه کسی هست؟ که ابر
می‌بارد و ما منتظرِ بارانیم

عنوان شعر دوم : 2
دردی‌ست مدام رو به رویت باشد
چه صبح و چه شام رو به رویت باشد
از مرگ جلوتر بدوی اما او
در حال سلام رو به رویت باشد

عنوان شعر سوم : 3
امروز جنازه‌ی پدر را بُردیم
شب خونِ دلِ مرگِ برادر خوردیم
مسئول شروع جنگ آنها بودند
اما وسط صحنه فقط ما مُردیم
نقد این شعر از : آرش شفاعی
رباعی‌های شما نشان دهندۀ توانمندی و تجربه ای است که در این عرصه دارید. هر سه رباعی دارای ظرفیت‌ها و قابلیت‌های خوبی است که مخاطب و منتقد را نسبت به آیندۀ شعری و ادبی شما امیدوار می‌کند. یکی از ظرفیت های شعر شما که به آن می‌شود امید بست و شاهد بود که در آینده در رباعی هایتان شکوفاتر شود، وجود نوعی طنز ملایم در سروده‌های شماست که از موقعیت نشأت می گیرد.
مثلاً:
دیوانه تر از ما چه کسی هست؟ که ابر
می‌بارد و ما منتظرِ بارانیم
دارای نوعی طنز موقعیت است و شاید اگر با بیان مستقیمی مانند «دیوانه تر از ما چه کسی هست؟» آن را به یک بیان رو تبدیل نمی کردید، بهتر از این هم می‌شد. منظورم این است که شاید این طنز موقعیت قوی تر می‌شد اگر شاعر حتی بعد از اینکه می‌فهمید زیر بارش باران، منتظر باران است بازهم از موضع شاعری جنونمندخارج نمی شد و این قضاوت مستقیم را به مخاطب واگذار می کرد.
اگر بخواهم کمی سختگیرانه دربارۀ رباعی‌های شما حرف بزنم باید بگویم رباعی های شما (مانند شاید نود درصد رباعی هایی که این روزها می خوانیم) دچار ضعف بیت اول ساختنی باشد. یعنی اینکه مخاطب احساس می کند که شاعر بیت دوم رباعی را سروده است و بیت اول تنها برای پرکردن الزام دو بیت آورده شده است.

منتقد : آرش شفاعی

شاعر، منتقد و روزنامه نگار. متولد 1354 در مشهد، دانشجوی دکترای علوم ارتباطات اجتماعی و دبیر سرویس فرهنگ و هنر روزنامه قدس.



دیدگاه ها - ۰

برای ارسال نظر وارد پایگاه شوید.